De leidende uitgangspunten voor dit raamwerk kunnen als volgt worden omschreven / The guiding starting points for this framework can be described as follows:
1. Lessen uit het bos / Lessons from the forest
Het natuurlijke bosecosysteem behoort tot de meest complexe ecosystemen op aarde en wordt beschouwd als een belangrijke bron van inspiratie voor het diagnosticeren van het publieke domein. ‘Lessen uit het bos’ kan als slogan voor dit kader dienen. Er wordt aangenomen dat de algemene wetten van de natuur van toepassing zijn op alle levende ecosystemen.
The natural forest ecosystem is among the most complex ecosystems on Earth and is regarded as a key source of inspiration for diagnosing the public domain. ‘Lessons from the forest’ can serve as a tagline for this framework. It is assumed that the general laws of nature apply to all living ecosystems.
2. Holistisch perspectief / Holistic perspective
Door het publieke domein als een ecosysteem te beschouwen, ontstaat een holistisch perspectief op het stadsleven, de samenleving en het milieu, en ontstaan ideeën voor een nieuwe invulling van het openbaar bestuur. Dit perspectief kan nuttig zijn om netwerken, verbanden en vraagstukken binnen een ecosysteemcontext te begrijpen. Het kan leiden tot geïntegreerde oplossingen.
Considering the public domain as an ecosystem provides a holistic perspective on urban life, society, and the environment, and gives ideas for reframing public governance. This perspective can be beneficial for understanding networks, connections, and issues within an ecosystem context. It can generate integrated solutions.
3. Ecosysteem / Ecosystem
Een ecosysteem kan worden gedefinieerd als (Odum, 1971): “Een gemeenschap van levende (biotische) en niet-levende (abiotische) componenten die met elkaar in wisselwerking staan via cycli van water, voedingsstoffen en energiestromen.” Het bestaan van vier eigenschappen is essentieel om de grenzen van een levend ecosysteem te rechtvaardigen (Oldeman, 1990): het systeem (1) heeft een intern communicatiesysteem, (2) heeft systemen voor massatranslocatie, (3) overleeft door zijn gedrag aan te passen aan veranderingen in externe omstandigheden, en (4) kan zichzelf reproduceren.
An ecosystem can be defined as (Odum, 1971): “A community of living (biotic) and non-living (abiotic) components interacting through cycles of water, nutrients and energy flows.” The existence of four qualities is key to justify the limits of a living ecosystem (Oldeman, 1990): the system (1) shows an internal communication system, (2) has mass translocation systems, (3) survives by adjusting its behaviour to change in external circumstances, and (4) can reproduce itself.
4. Eén wereld / A single world
Een levend ecosysteem kent geen onderscheid tussen bestuurlijke en niet-bestuurlijke onderdelen. Het is één geheel. Er is geen externe beheerder of bewaker. Het beheert zichzelf. Het staat op eigen benen. Het onderscheid tussen een levende wereld en een systeemwereld, dat soms wordt gebruikt in literatuur over openbaar bestuur en politiek management, bestaat niet binnen een levend ecosysteem.
A living ecosystem has no distinction between governing and non-governing parts. It is a single world. There is no outside steward or guardian. It manages itself. It is on its own. The distinction – sometimes used in public administration and politics management literature – between a living world and a system world does not exist within a living ecosystem.
5. Componenten / Components
We beschouwen organisaties of gemeenschappen die actief zijn in het publieke domein als de componenten. Er zijn geen individuele personen bij betrokken. Alle informatie binnen de componenten wordt beschouwd als een bijdrage aan de niche van de component binnen het ecosysteem, met inbegrip van zijn kenmerken, prestaties en gedrag. Onderliggende oorzaken of patronen worden beschouwd als intern, als black box.
We consider organisations or communities that are active in the public domain as the components. No individual people are involved. All information within the components is considered to contribute to the component’s niche within the ecosystem, including its traits, performance, and behaviour. Underlying causes or patterns are considered internal, as a black box.
6. Fasen / Phases
Het bosecosysteem staat bekend om zijn belangrijkste fasen: innovatie, aggradatie, biostase en degradatie. Deze vormen een evenwicht dat het systeem maakt tot wat het is. Alle fasen spelen hun rol in het totale mozaïek en moeten naast elkaar bestaan (Oldeman, 1990). Aangenomen wordt dat ook het publieke domein uit een mozaïek van fasen bestaat.
The forest ecosystem is well known for its main phases: innovation, aggradation, biostasis, and degradation. These form a balancing act that makes the system what it is. All phases play their part in the overall mosaic and must coexist (Oldeman, 1990). It is believed that the public domain also consists of a mosaic of phases.
7. Niveau’s / Levels
Het publiek ecosysteem is geen gesloten, maar een levendig en open ecosysteem. Het kan op verschillende niveaus worden benaderd, van de stad naar de regio, het grootstedelijk gebied, de provincie en de staat. Naar beneden toe omvat het subsystemen zoals gemeenschappen in wijken, locaties, buurten en straten. Het is georganiseerd als een mozaïek van subsystemen met de regel ‘Ecosysteem = verzameling van subsystemen + cohesie’, dat ze bij elkaar houdt (naar Oldeman, 1990).
The public ecosystem is not a closed but a lively and open one. It can be approached at different levels, upwards from the city to the region, metropolitan area, province, and state. Downwardly, it comprises subsystems such as communities in districts, sites, neighbourhoods, and streets. It is organized as a mosaic of subsystems with the rule ’Ecosystem = Collection of subsystems + Cohesion’ holding them together (naar Oldeman, 1990).
8. De stad is deel voor het geheel / City as pars pro toto
In onze benadering wordt de stad beschouwd als een pars pro toto van het publieke domein, de plek waar uiteindelijk alle zaken samenkomen, met een concrete en herkenbare schaal waarop de toestand van de samenleving zich het best laat zien aan haar organisaties en gemeenschappen. De stad is het dichtstbijzijnde niveau waarop de publieke samenleving haar bestuurlijke elementen ontmoet, waar het private en het publieke elkaar kruisen en waar politiek en democratie het meest tastbaar zijn. De Amerikaanse politicus O’Neill (1997) stelde ooit: “Alle politiek is uiteindelijk lokaal.” De term politiek is afgeleid van het Griekse πολιτικά, politiká, polis – thesis, wat “zaken van de stad” betekent.
In our approach, the city is considered a pars pro toto of the public domain, the place where, ultimately, all things converge, with a concrete and recognizable scale in which the state of society shows itself best to its organisations and communities. The city is the closest level at which public society meets its governing elements, where the private and the public intersect, and where politics and democracy are most tangible. The American politician O’Neill (1997) once stated: “All politics, after all, is local.” The term politics derives from the Greek πολιτικά, politiká, polis – thesis, meaning “affairs of the city”.
9. Diagnose van Toon / Diagnosis of Tone
De focus ligt op het diagnosticeren van de toestand van het ecosysteem. Het is cruciaal om te weten waar je je bevindt om te kunnen navigeren. Het is dus essentieel om inzicht te hebben in de toestand van het ecosysteem. De bosecologie maakt gebruik van een geavanceerde reeks methoden en indicatoren. Zij kan als basis dienen voor de diagnose van het publiek ecosysteem. Het is niet de bedoeling om richtlijnen te geven voor strategieën, beleid of uitvoering.
The focus is on diagnosing the ecosystem’s tone. Knowing one’s location is crucial for navigation. So understanding the state of the ecosystem is key. Forest ecology employs a sophisticated set of methods and indicators. It can serve as a basis for public ecosystem diagnosis. There is no intention to provide guidance on strategy, policy, or operation.
10. Expressio universalis
De uitingen van analyses, diagnoses en indrukken van de toon van het publieke ecosysteem zullen niet beperkt blijven tot die van de bosecologie, maar zullen ook andere wetenschappen en de kunsten omvatten. Het doel is om inspiratie te geven.
The expressions of analyses, diagnoses, and impressions of the tone of the public ecosystem will not be limited to those of forest ecology; they will also engage with other sciences and the arts. The purpose is to give inspiration.
Bibliografie / Bibliography
Humboldt, Alexander von (1856). Cosmos: A Sketch of a Physical Description of the Universe, Volume 1. New York: Harper & Brothers Publishers. 406 pp.
O’Neill, T. and Hymel, G. (1994). All Politics Is Local: And Other Rules of the Game. Canada: Bob Adams, Inc.
Odum, E. (1971). Fundamentals of Ecology (Third Edition). Philadelphia: W.B. Saunders Co.
Oldeman, R.A.A. (1990). Forests: Elements of Silvology. Berlin / Heidelberg: Springer-Verlag.
Cintone 