Een van de cruciale vaardigheden van publieke leiders en managers is om het bredere plaatje van de samenleving te begrijpen en van daaruit verbanden te leggen en dienovereenkomstig te handelen. Overzicht en inhoud gaan hand in hand, beide zijn complementaire stukjes van de puzzel van publiek bestuur. Vanuit persoonlijk oogpunt zijn mijn studie bosecologie en mijn decennialange verbinding aan het gemeentebestuur relevant. Beide werelden – die van het bos en die van de stad – kwamen samen. In de loop der jaren begon ik systematische parallellen en analogieën te zien.
One of the crucial skills of public leaders and managers is to grasp the total picture of the city and society, connect the dots, and act accordingly. Overview and content go hand in hand, both complementary pieces of the puzzle of public governance. Relevant from a personal perspective are my study of forest ecology and my decades-long contribution to city governance. Both worlds, that of the forest and that of the city, met. Over the years, I began to observe systematic parallels and analogies.
Voor dit werk zijn Alexander von Humboldt en Roelof A.A. Oldeman belangrijke inspiratiebronnen geweest, dit vanwege hun cross- en pluridisciplinaire benadering en hun zoom-outfilosofie, die cruciaal is voor het verkrijgen van een breder perspectief en het leggen van verbanden. Beide wetenschappers maken gebruik van systematische, zorgvuldige en nauwkeurige observaties om de ‘toon’ van het ecosysteem te bepalen. Twee lessen.
For this work, Alexander von Humboldt and Roelof A.A. Oldeman have been significant sources of inspiration, due to their cross- and pluridisciplinary approaches, as well as their zoom-out philosophy, which is crucial for obtaining a broader perspective and connecting the dots. Both scientists employ systematic, careful, precise observation to determine the ‘tone’ of the ecosystem. Two lessons.
De eerste les over onderlinge verbinding tússen wetenschappen werd herhaaldelijk benadrukt door Roelof Oldeman. Hij hanteerde diverse benaderingen om het perspectief in diagnose van het ecosysteem te verrijken door en een brede visie te combineren en te integreren met verdieping via een specifieke wetenschap. Deze verbinding was in zijn ogen noodzakelijk om nauwkeurige antwoorden te verkrijgen. Oldeman et al. (1990) benadrukten de noodzaak van een holistische benadering van diagnose in grensoverschrijdende bosstudies. Persoonlijk moedigde hij mij altijd aan om, binnen het gefragmenteerde landschap van wetenschappen, de streng bewaakte grenzen van de individuele universiteitenover te steken. Hij stelde (vertaald):
De groep die verantwoordelijk was voor het thema boscomponenten besloot het proces te versnellen door een ambitieus project te starten, namelijk het schrijven van een gezamenlijk boek. Er is geen betere manier om samenwerking te stimuleren, maar deze manier moet ook worden aangeleerd en in praktijk worden gebracht. Het resultaat ligt nu voor u. Het boek is naar onze mening nog niet ideaal, omdat het nog te veel sporen bevat van de oude universiteitstraditie waarin onderzoekers elk afzonderlijk werken aan de smalle onderwerpen waar zij het meest van af weten. – Oldeman et al. (1990)
The first lesson about the interconnection between sciences was repeatedly emphasized by Roelof Oldeman. He employed various approaches to enrich the perspective on ecosystem diagnosis by integrating a broad vision with in-depth knowledge from a specific science. In his view, this connection was necessary to obtain accurate answers. In Oldeman et al. (1990), he emphasized the need for a holistic approach to diagnosis in cross-border forest studies. He always encouraged me to cross the strictly guarded boundaries of individual universities within the fragmented landscape of the sciences. He stated:
The group that was responsible for the forest components theme decided to accelerate the process by starting an ambitious project, the writing of a common book. There is no way in which cooperation can be stimulated better, but this way has to be learned and practised too. The result is now before you. The book is not yet ideal, in our opinion, because it still contains too many traces of the old University tradition of researchers working, each apart, on such narrow subjects as they know best. – Oldeman et al. (1990)
De tweede les: ontdekkingsreiziger en geograaf Alexander von Humboldt (1856) concludeerde dat uitzoomen een uitgebreider overzicht oplevert en verbanden tussen verschijnselen (en zelfs tussen wetenschappen) mogelijk maakt. Von Humboldt gaf richtlijnen over de relatie tussen ecosystemen en abiotische factoren. Aan het begin van de 19e eeuw kwam hij tot een opmerkelijke, revolutionaire conclusie (vertaald):
Fysische geografie…, verheven tot een hoger standpunt… omvat de sfeer van het organische leven… – Von Humboldt (1856)
The second lesson: explorer and geographer Alexander von Humboldt (1856) concluded that zooming out yields a more comprehensive overview and enables interconnections among phenomena (and even among sciences). Von Humboldt gave guidance on the relationship between ecosystems and abiotic factors. At the beginning of the 19th century, he reached a remarkable, revolutionary conclusion:
Physical geography…, elevated to a higher point of view… embraces the sphere of organic life… – Von Humboldt (1856)
Alexander von Humboldts erkende het verband tussen het leven in ecosystemen en de randvoorwaarden op het gebied van bodem, water, energie en klimaat. Niemand vóór hem had dit gedaan. Von Humboldt werd daarmee de eerste ecoloog. Hij had respect voor de verschillende takken van studie, maar voelde ook de noodzaak om ze met elkaar te verbinden (vertaald):
De belangrijkste drijfveer die mij leidde, was het oprechte streven om de verschijnselen van fysieke objecten in hun algemene verband te begrijpen en de natuur weer te geven als één groot geheel, bewogen en bezield door interne krachten. Zonder een oprecht streven naar kennis van speciale takken van studie zouden alle pogingen om een groots en algemeen beeld van het universum te geven niets meer zijn dan een ijdele illusie. – Von Humboldt (1856)
Alexander von Humboldt recognized the connection between life in ecosystems and the constraints imposed by soil, water, energy, and climate. Nobody before him had done this. Von Humboldt became the first ecologist. He honoured the branches of study but also felt the need to connect them:
The principle impulse by which I was directed was the earnest endeavour to comprehend the phenomena of physical objects in their general connection, and to represent nature as one great whole, moved and animated by internal forces. Without an earnest striving to attain to a knowledge of special branches of study, all attempts to give a grand and general view of the universe would be nothing more than vain illusion. – Von Humboldt (1856)
Het huidige gesegmenteerde en gefragmenteerde landschap van de wetenschappen van openbaar bestuur en governance biedt deze (noodzakelijke) benadering niet. Kickert (2007) vatte dit treffend samen: “Een gesegmenteerd openbaar bestuur heeft in grote mate geleid tot gesegmenteerde hervormingen”, waarmee hij de impliciete noodzaak onderstreepte van minder segmentatie en fragmentatie in openbaar bestuur met een geïntegreerde, transdisciplinaire benadering. De studie van ecologie diende als uitgangspunt voor mijn ontdekking omdat deze een holistisch perspectief biedt. Het kan nuttig zijn voor het begrijpen van huidige waarden, kwesties en risico’s in een geïntegreerde context. Het ondersteunt de juiste diagnose. Het kan ook nieuwe ideeën genereren voor openbaar bestuur om geïntegreerde en coherente oplossingen te ontwikkelen. Kunnen we leren van het bos? Kan ecologie nuttig zijn voor politieke wetenschappen en openbaar bestuur? Ik denk van wel.
The present segmented and fragmented landscape of the sciences of public administration and governance doesn’t provide this (needed) approach. Kickert (2007) concluded this so well: “A segmented public administration has to a large extent created segmented reforms”, underlining the implicit need for less segmentation and fragmentation in public governance with an integrated, trans-disciplinary approach. The study of ecology served as the starting point for my discovery because it offers a holistic perspective. This can be beneficial for understanding present values, issues, and risks in an integrated context. It supports the proper diagnosis. It can also generate new ideas for public governance to develop integrated and coherent solutions. Can we learn from the forest? Can ecology be helpful to political science and public administration? I think so.
Het was een uitdaging – spannend! – om indrukken, gevoelens en gedachten over de stad als ecosysteem te vinden en te ordenen. Ik vond inspiratie in de taal van de silvologie. De geheimen van het bos hebben me altijd geïntrigeerd, maar Roelof Oldeman heeft mijn interesse gewekt om me er verder in te verdiepen. Als hoogleraar Bosbouw en Bosecologie aan de Universiteit van Wageningen leerde hij me de complexiteit van het bos te lezen, de kernelementen en processen ervan te begrijpen en de schoonheid te zien in dit ontwerplaboratorium. Ik leerde het bos als systeem te diagnosticeren en erover na te denken, waardoor mijn persoonlijke begrip van het leven en de samenleving werd verdiept. Ik ben hem altijd dankbaar geweest, en ben dat nog steeds, voor zijn duidelijke, veeleisende maar altijd vriendelijke en zachtaardige manier van lesgeven. Ik dank hem voor de vele jaren van samenwerking bij dit initiatief en vooral voor zijn vriendschap.
Finding and ordering impressions, feelings, and thoughts related to the city as an ecosystem was challenging— exciting!—inspiration I found in the language of Silvology. The forest’s secrets have always intrigued me, but Roelof Oldeman ignited my interest in delving into them. As a Silviculture and Forest Ecology professor at Wageningen University, he taught me how to read the forest’s complexity, understand its core elements and processes, and find beauty in its design laboratory. I learned to diagnose and reflect on the forest as a system, thereby deepening my personal understanding of life and society. I have always been, and remain, grateful to him for his clear, demanding but always gentle and kind teaching. I thank him for the many years of cooperation on this initiative and, above all, for his friendship .
Bibliografie / Bibliography
Von Humboldt, A. (1856). Cosmos: A Sketch of a Physical Description of the Universe, Volume 1. New York: Harper & Brothers Publishers. 406 pp.
Kickert, W. (ed.) (2007). The Study of Public Management in Europe and the US. Routledge. Taylor and Francis Group, London & New York.
Oldeman, R., Schmidt, P., & Arnolds, E. (1990). Forest components. Wageningen: Agricultural University, 111 pp.
Cintone 